Towarzystwo Przyjaciół W Toruniu

Society OF Friends in Torun, Poland

HUGH MCGREGOR ROSS

Hugh McGregor Ross (1917-2014) 

czyli informatyka i Ewangelia Tomasza po kwakiersku


Hugh McGregor Ross (ur. 31 sierpnia 1917 roku w Nairobi, Brytyjska Afryka Wschodnia, ob. Kenia - zm.1 września 2014 roku w Painswick, Gloucestershire, Anglia, Zjednoczone Królestwo) - brytyjski pionier informatyki i komputeryzacji, pisarz, badacz Ewangelii według Tomasza, kwakier.

Wkład w rozwój informatyki i komputeryzacji

Studiował inżynierię na Uniwersytecie Cambridge. Po odejściu z Borehamwood Research Laboratories of Elliott Brothers (London) Ltd, od 1953 roku pracował w firmie Ferranti, która wyprodukowała pierwszy sprawnie działający komputer komercyjny Ferranti Mark 1. Tam wziął udział w pracach nad tworzeniem komputera lampowego Ferranti Pegazus, który pojawił się na rynku w roku 1956, o którym napisał również książkę, wydaną już po jego śmierci:

"Pegasus the Early Seminal Computer (pl. Pegasus – wczesny, pionierski komputer)", 239 stron, rok wydania 2019.

Pełnił wiodącą rolę w różnych komitetach Stowarzyszenia Inżynierii Elektronicznej Brytyjskiego Instytutu Normalizacyjnego i Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Komputerów. Został delegatem Wielkiej Brytanii w Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ang. International Standards Organisation, w skrócie ISO) i Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej.

Od roku 1965 współpracował wraz z Bobem Bemerem nad przekształceniem standardu ISO 646 w Międzynarodowy Alfabet nr 5, ostatecznie znany jako kody ASCII, który jest powszechnie stosowany jako system kodowania znaków w komputerach i sieciach komputerowych. Był zaangażowany w rozwój standardów kodowania przez wiele lat, przechodząc od kodów 8-bitowych do 16-bitowych oraz obejmując pisma alfabetyczne i ideograficzne dla wszystkich języków świata, które są obecnie powszechnie używane. Od 1984 roku aktywnie uczestniczył w rozwoju normy ISO 10646, a w 1993 roku został pierwszym redaktorem Raportu ISO 10646, co z czasem przyczyniło się do powstania standardu Unicode.

Działalność w Towarzystwie Przyjaciół (Kwakrzy)

Urodził się w rodzinie kwakierskiej, uważał się za potomka żony George'a Foxa, twórcy Towarzystwa Przyjaciół, w ósmym pokoleniu. W ramach własnego rozwoju duchowego studiował pisma George'a Foxa, o którym napisał dwie książki:

1) "George Fox Speaks for Himself (pl. George Fox mówi sam za siebie)", 154 strony, rok wydania 1991.

2) "George Fox: A Christian Mystic (George Fox: chrześcijański mistyk)", 228 stron, rok wydania 2008.

Ewangelia według Tomasza

Prywatnie jego pasją było badanie "Ewangelii według Tomasza", starożytnego pisma zaliczanego do apokryfów Nowego Testamentu, znanego starożytnym Ojcom Kościoła, zaginionego, a następnie odnalezionego w 1945 roku w Egipcie, w Nag Hammadi (tzw. Biblioteka z Nag Hammadi, Kodeks II część 2).

"Ewangelia według Tomasza" z tego znaleziska to jedyny odnaleziony prawie w całości odpis Ewangelli, dokonany w tłumaczeniu na dialekt saidzki języka koptyjskiego. Po analizie tekstu okazało się, że odnalezione w 1897 przez Bernarda Grenfella i Artura Hunta w Oxyrhynchos w Egipcie papirusy zawierające fragmenty różnych ewangelii, zawierają również trzy fragmenty "Ewangelii według Tomasza": P. Oxy 1 - pierwszy odnaleziony papirus w Oxyrhynchos oraz P. Oxy 654 i P. Oxy 655, wtedy zaklasyfikowane jako "Nieznane nauczanie Jezusa Chrystusa", gdyż nie posiadano wtedy tekstu, do którego można by się odnieść.

Ewangelia według Tomasza zawiera zaledwie 114 logiów (wypowiedzi Jezusa), zaś Hugh McGregor Ross poświecił jej aż 5 książek:

1) "Jesus untouched by the Church (pl. Jezus nietknięty przez Kościół)", 160 stron, rok wydania 1998.

2) "Gospel of Thomas (pl. Ewangelia Tomasza)", 128 stron, rok wydania 2002.

3) "Thirty Essays on the Gospel of Thomas (pl. Trzydzieści esejów o Ewangelii Tomasza)", rok wydania 2008.

4) "Introducing the Gospel of Thomas (pl. Wprowadzenie do Ewangelii Tomasza)", 152 strony, rok wydania 2009.

5) "Spirituality in the Gospel of Thomas (pl. Duchowość w Ewangelii Tomasza)", 212 stron, rok wydania 2010.

Po jego śmierci, opiekunem jego spuścizny literackiej jest jego długoletni współpracownik Barry McGibbon.